Dijital çağın omurgasını oluşturan bilgisayar teknolojileri, işlemci birimlerinin fiziksel olarak küçülmesi ancak işlem kapasitelerinin katlanarak artması esasına dayalıdır. İlk dönemlerde oda büyüklüğündeki sistemleri kaplayan hesaplama mekanizmaları, günümüzde oldukça küçük silikon silindirler üzerine milyarlarca transistörün sığdırılmasıyla işlemektedir.
İşlemci mimarisindeki gelişim, Moore Yasası olarak bilinen ve belirli aralıklarla bir çip üzerindeki transistör sayısının ikiye katlanacağını belirten ilkeden beslenmektedir. Üretim süreçlerinde nanometre seviyelerine inilmesiyle beraber, mikroskopla dahi zor seçilen anahtarlama elemanları tek bir silikon plaka üzerinde bir araya getirilmektedir. Fiziksel boyutların küçülmesi, elektrik sinyallerinin ilerlediği mesafeyi azaltarak veri işleme hızını doğrudan yukarı taşır.
Boyutları küçülen ve işlevi artan mikroişlemciler, enerjiyi daha verimli kullanarak cihazların pil ömrünü ve performansını yükseltmektedir. Bu hamle, geçmişte büyük sunucularda yapılabilen karmaşık hesaplamaların günümüzde cebe sığabilen akıllı telefonlarda veya giyilebilir teknolojilerde saniyeler içinde gerçekleşmesini sağlamaktadır.
