Göz organının sağlıklı kalabilmesi için gözlerimizin her zaman nemli olması gerekir. Bunun için göz kapaklarımızın hemen içinde yer alan küçük bezler, sürekli bir sıvı üretir. Biz gözümüzü her kırptığımızda, üretilen bu sıvı gözümüzün her yerine eşit bir şekilde yayılır.
Gözümüzün ürettiği bu sıvı fazla biriktiğinde bir yere boşalması gerekir. Göz kapaklarımızın burnumuzun olduğu tarafta çok küçük delikleri vardır. Gözyaşlarımız bu deliklerden girerek küçük bir kanal aracılığıyla burnumuzun içine akar. Normal zamanlarda bu sıvı azar azar aktığı için biz bunu fark etmeyiz. Bu sıvı ya burnumuzda kurur ya da boğazımıza akarak kaybolur.
Ağladığımızda Ne Olur?
Çok üzüldüğümüzde ya da canımız çok acıdığında gözyaşı bezlerimiz normal zamandan çok daha fazla sıvı üretmeye başlar. Bu kadar su gözlerimize çok fazla geldiği için dışarı doğru taşar. Bir kısmı da o küçük kanallardan burnumuza doğru iner.
Burnumuza giren bu fazla su, orada bulunan diğer doğal sıvılarla karışır. Burnumuz bu kadar çok sıvıyı taşıyamadığı için dışarı doğru akmaya başlar. Böylelikle burun akıntısı meydana gelir.
