Vücudumuz ağrıdığı zaman içtiğimiz ilaçlar, ağrının tam olarak nerede olduğunu bularak tedavi ediyor. Aslında bu ilaçlar, bir yolu takip ederek ağrının olduğu yere gitmiyor. Tamamen biyolojik bir eşleşme sonucu ağrılı hücreyi bulup tedavi ediyor.
Vücudumuzdaki hücrelerin dış kısmında protein adı verilen küçük yapılar yer alır. Her hücredeki protein şekilleri birbirinden faklıdır. Ağrı kesicilerinde içinde kendilerine özel şekilleri bulunur. Bu durum tıpkı en basit haliyle anahtar ve kilide benzetilir. İlaçların içinde bulunan maddeler bir anahtar görevi görür. Vücutta kendi şekline uygun olan kilitleri yani hücreleri bularak onun üstündeki proteinlere tutunur. Böylece hücreyi tedavi ederek ağrıyı azaltır.
Kan Yoluyla Yapılan Yolculuk
Ağrı kesici ilacı yuttuğumuz zaman ilk olarak mideye gider. Daha sonrasında oradan çıkarak kana karışır. Kan bütün vücudumuzu dolaştığı için ilaçta aynı şekilde tüm vücudumuzu dolaşır. İlaç, kanla birlikte gezerken gördüğü her hücreye yapışmaz. Kendi şekline uygun olan hücreyi bulana kadar yoluna devam eder. Yani kısaca ilaç ağrıyı özel olarak bulmaz. Vücudun bütün her yerini dolaştıktan sonra doğru yere bağlanır.
Elektrik Etkisi
İlaçların vücuda girdikten sonra bulduğu bir hücreye bağlanmasına yardım eden bir diğer etken de elektriktir. Hücre duvarındaki protein ile ilaçtaki maddeyi birbirine bağlayan kısımlar farklı elektrik yüklerine sahiptir. Aynı mıknatıslarda olduğu gibi zıt kutuplar birbirini çekerek protein ile ilacın iç içe geçmesini sağlar. Böylelikle ilaç bulduğu doğru hücreye sağlam bir şekilde bağlanır.
İlaç, doğru hücreye bağlandığı zaman ise o bölgeden beyne giden sinyaller durur. Ağrı sinyali beyne ulaşmadığı içinde biz artık ağrıyı hissetmemeye başlarız. Görevini bitiren ilaç, parçalanarak vücuttan dışarı çıkar.
