Eski Roma'da zaman, toprağın uyandığı ve savaş hazırlıklarının başladığı Mart ayı ile başlanırdı.
İsmini savaş tanrısı Mars’tan alan bu ay, çiçeklerin açması ve tarımsal üretimin başlamasıyla yeni yılın başlangıcı olarak kabul ediliyordu.
O dönemde yalnızca on aydan oluşan Roma takvimi için Mart ayı, hem askeri hem de tarım açısından yılın en önemli dönemiydi.
Jül Sezar ve Zaman Devrimi
Antik takvimdeki hataların ve astronomik uyumsuzlukların giderilmesi amacıyla MÖ 46 yılında büyük bir yenilik gerçekleştirildi.
Jül Sezar, Mısırlı astronom Sosigenes’in tavsiyelerini temel alarak Jülyen Takvimi'ni kabul etti.
Yılı 365 gün 6 saat olarak yeniden düzenleyen Sezar, yılbaşını sembolik bir hamleyle 1 Ocak tarihine çekti.
Bu tarih, Roma konsüllerinin göreve başlama günü olduğu için sembolik bir anlam taşıyordu.
Modern Takvim
Jülyen Takvimi ile başlayan bu süreç, zamanla Hristiyan dünyası ve kilise tarafından da kabul edildi.
Dini bayramların ve sosyal etkinliklerin bu yeni düzene göre planlanması, takvimin küresel ölçekte kalıcı olmasını sağladı.
Sezar’ın binlerce yıl önce gerçekleştirdiği bu reform, sadece zamanı ölçmekle kalmadı; bugün kullandığımız modern takvimin de temelini oluşturdu.
Yeni Yılın Ocak'a Alınması
Ocak ayı, Roma'da geçişlerin ve başlangıçların tanrısı Janus'un adını taşıyordu.
Jül Sezar'ın takvim reformuyla yılbaşı 1 Ocak'a taşındı.
Bu reformun hedefi, konsüllerin göreve başlama tarihiyle uyum sağlamak ve Roma İmparatorluğu'nda zamanın daha doğru takip edilmesini sağlamaktı.
