Bilgi, kuruluşların faaliyetlerini sürdürmesinde, karar alma süreçlerinde ve yeni çözümler geliştirmesinde önemli bir kaynak olarak dikkat çekmektedir. Çalışanların eğitim ve deneyimleriyle edindikleri birikimlerin yanı sıra kurum içinde gerçekleştirilen süreçler, belgeler ve uygulamalar da bu kaynağın parçalarını oluşturur. Bu sebeple kuruluşların sahip oldukları bilgiyi tanıması, düzenlemesi, paylaşması ve gerektiğinde yeniden kullanabilmesi önem taşımaktadır.
Bilgi yönetimi, kuruluşların farklı kaynaklardan edindikleri bilgileri etkin şekilde kullanmalarına olanak sağlar. Bu aşamada bilginin nasıl elde edildiği, nerede saklandığı ve çalışanlar arasında nasıl aktarıldığı belirleyici olmaktadır.
Bilgi yönetiminin verimliliği artırmak için temel bilgilerin oluşturulması, toplanması, düzenlenmesi, depolanması ve paylaşılmasına ilişkin sistematik bir yaklaşım sunduğu kaydedilmektedir. Ham gerçekleri içeren verilerin aksine bilginin yorum, bağlam ve anlam kazanarak stratejik bir değere ulaştığı belirtilmektedir. Bilgi edinme, düzenleme, paylaşma ve uygulama aşamalarından oluşan dört temel bileşenin şirket genelinde benimsenmesinin kriz yönetimi ve yenilikçilik kapasitesini doğrudan güçlendirdiği ifade edilmektedir.
Zımni, Örtük ve Açık Bilgi Türleri ile Kurumsal Yansımaları
İşletmelerin başarısında zımni, örtük ve açık olmak üzere farklı bilgi türlerinin anlamlandırılmasının kritik önem taşıdığı, özellikle bireysel deneyim ve sezgilere dayanan zımni bilginin kelimelere dökülmesinin zor olduğu belirtilmektedir. Gözlem, uygulama ve mentorluk programları vasıtasıyla aktarılan bu zımni birikimin kriz anlarında hızlı karar almayı kolaylaştırdığı kaydedilmektedir.
