Robotik teknolojiler ve modern mimarisiyle küresel teknoloji liderleri arasında gösterilen Japonya'nın metropollerinde gökyüzünü kaplayan elektrik kablosu ağları varlığına devam etmektedir. Japonya'da elektrik şebekesinin büyük bölümünün hala yer üstünde bulunması, arkasında derin tarihi kararlar, artan maliyetler ve coğrafi zorunluluklar içeren bir altyapı çıkmazı olarak yorumlanmaktadır.
Japon şehirlerinde havai hatların yaygın olmasının kökenleri II. Dünya Savaşı ardındaki yıkım dönemine dayanmaktadır. Savaşta harabeye dönen kentleri hızla yeniden oluşturmak ve sanayiyi geciktirmeden fonlamayı amaçlamak Japon hükümeti, en ucuz ve hızlı yöntem olan direkli yer üstü hat mimarisini benimsemiştir.
Sismik hareketliliğin dünyada en yoğun yaşandığı ülkelerin başında sıralanan Japonya'da, yer üstü hatların muhafaza edilmesinde afet sonrası lojistik süreçler etkili olmaktadır. Enerji dağıtım şirketleri, büyük bir deprem sonrasında hasar gören kabloların onarımının yer üstünde çok daha hızlı yapılabildiğini bildirmektedir. Yer altındaki hatlarda sıvılaşma sebebiyle meydana gelebilecek kırılmaların yerini belirlemek afet anında kentin enerjisiz kalma süresini uzatma riski taşımaktadır.
Kabloların yer altına alınmasındaki en kritik engel maliyetler ve kentsel dokudur. Japonya'da mevcut bir havai hattı yer altına taşımanın maliyeti kilometre başına milyonlarca dolara çıkmaktadır. Ayrıca metropollerin merkezleri haricindeki yerleşim alanlarında sokakların darlığı, iş makinelerinin kazı yapmasını olanaksız kılmaktadır.
