Araştırmacılar, genç nüfus oranının düşmesi ve yaşlı bağımlılık oranının yükselmesinin üretim kapasitesinden kamu maliyesine kadar geniş bir yelpazede önemli değişimleri beraberinde getirdiğini kaydetmektedir.
Çalışma çağındaki nüfusun toplam nüfus içindeki payının yüksek olduğu dönemler, demografik fırsat penceresi oluşturmaktadır. Bu aşamada iş gücü arzı artmakta, tasarruf oranları yükseliş göstermekte ve ekonomik büyüme ivme kazanmaktadır. Bununla birlikte doğum oranlarının devamlı düşmesiyle bu avantaj yerini iş gücü daralmasına bırakmaktadır. Ekonomistler, üretken genç nüfusun düşmesinin sanayi ve hizmet sektörlerinde personel eksikliğine neden olduğunu ifade etmektedir.
Yaşlanan nüfus yapısı, emeklilik ve sağlık sistemleri üzerinde kamusal finansman baskısını güçlendirmektedir. Çalışan kişi başına düşen emekli sayısının artışı, sosyal güvenlik fonlarının dengesini bozarken sağlık harcamalarını da doğru orantılı olarak yükseltmektedir. Devletler, bu mali yükü dengelemek için emeklilik yaşını yükseltme, iş gücüne katılımı teşvik etme ve göç politikalarını yeniden düzenleme gibi stratejilere odaklanmaktadır.
