Vücudun en işlevsiz uzvu olarak değerlendirilen ayak serçe parmağının, yürüme ve vücut dengesi üzerinde kritik bir rol oynadığı bilimsel çalışmalarla ispatlandı.
Uzmanlar, serçe parmağın sanılanın aksine "üç ayaklı sehpa" prensibiyle dengede durmamızı sağladığını belirtiyor.
İnsan ayak parmakları, evrimsel süreçte ağaçlara tutunma yeteneğini kaybederek daha kısa ve kalın bir yapıya büründü.
Bu değişim, iki ayak üzerinde yürüyen insanlar için enerji tasarrufu ve hareket verimliliği sağladı.
2009 yılında yapılan bir deneyde, parmak uzunluğunun hareket verimliliği üzerindeki etkileri test edildi.
Elde edilen bulgulara göre, uzun ayak parmaklarına sahip kişilerin koşarken daha fazla enerji tükettiği saptandı.
Kısa parmakların yürüyüş sırasında enerji verimliliği sağladığı görülürken, kısa mesafe koşucularının ise daha yüksek enerji sarfiyatı pahasına hız avantajı yakalamak için daha uzun parmaklara sahip olduğu belirlendi.
Yürüme Mekanizmasında Üç Nokta Kuralı
Ayak hastalıkları uzmanları, insanın yürüme biçimini üç ayaklı bir sehpaya benzetiyor.
Dr. Wenjay Sung, denge sisteminin üç ana temel noktadan oluştuğunu ifade ediyor:
- Topuk bölgesi,
- Başparmak eklemi,
- Beşinci parmak (serçe parmak) eklemi.
Bu üç noktadan birinin eksikliği durumunda vücut dengesinin bozulduğunu vurgulayan uzmanlar, adım atma esnasında ayağın dıştan içe doğru yaptığı yuvarlanma hareketinde serçe parmağın itiş gücü sağladığını belirtiyor.
Eksikliği Yürüyüş Bozukluğuna Yol Açıyor
Genetik nedenler veya kazalar sonucunda serçe parmağını kaybeden bireyler yürümeye uyum sağlayabilse de bu durum "gait" adı verilen yürüme biçiminde kalıcı değişikliklere neden oluyor.
Uzmanlar, serçe parmak desteğinin olmamasının dengesizlikten kaynaklı düşmelere ve yürüyüş aksaklıklarına yol açabileceği konusunda uyarıyor.
