Doğadaki canlılar hayatta kalabilmek, tehlikeleri haber vermek ve üreme faaliyetlerine devam edebilmek için insan duyularının algı sınırlarını aşan karmaşık haberleşme yöntemleri kullanmaktadır. Biyoloji ve etoloji alanındaki araştırmalar, hayvanların ve bitkilerin kimyasal salgılar, düşük frekanslı ses dalgaları, elektromanyetik alanlar ve kızılötesi ışımalar aracılığıyla kesintisiz bir iletişim ağı kurduğunu göstermektedir. Bilim insanları, doğanın bu gizli haberleşme kodlarını ve mekanizmalarını inceleyen disiplini kriptobiyoloji ya da gizli biyolojik iletişim şeklinde adlandırmaktadır.
Kriptobiyolojik incelemeler, canlıların çevreleriyle oluşturduğu görünmez bağların tahmin edilenden daha gelişmiş olduğunu göstermektedir. Örneğin balinalar ve filler insan kulağının duyamayacağı kadar düşük frekanslı infrasor seslerle kilometrelerce uzaklıktan haberleşebilirken, bazı balık türleri ürettikleri zayıf elektrik alanlarıyla karanlık sularda yön bulup birbirlerine mesaj iletebilmektedir.
Bitkiler dünyasında da benzer bir gizli iletişim mekanizması söz konusudur. Zemin altında kökler vasıtasıyla mantar ağlarıyla birleşen ağaçlar, zararlı böcek saldırısına uğradıklarında komşu ağaçlara kimyasal mesajlar göndererek onların savunma mekanizmalarını harekete geçirir.
