Enflasyonun yüzde 2 hedefine döndürülmesi için ilave faiz artışlarının gündeme gelebileceğine işaret eden Fed tutanaklarında, bazı üyelerin enflasyon verilerinin beklentileri aşması hâlinde aralık ayında 25 baz puanın üzerinde bir artışın da değerlendirilmesini istediği görüldü.
Bu yaklaşım, piyasalarda yalnızca ABD’deki borçlanma maliyetlerine ilişkin değil, küresel sermayenin yönüne dair de yeni soru işaretleri oluşturuyor.
Doların Gücü Küresel Sermayenin Yönünü Değiştirebilir
Fed’in daha sıkı para politikası izlemesi, ABD tahvillerinin getirisini artırarak dolar cinsinden varlıkları yatırımcılar açısından daha cazip hâle getirebilir. Böyle bir durumda gelişmekte olan ülkelere yönelen sermayenin bir bölümünün ABD piyasalarına dönmesi, bu ekonomilerin para birimlerini baskılayabilir.
Doların güçlenmesi ayrıca enerji ve emtia ithalatçısı ülkelerin maliyetlerini artırarak enflasyonla mücadeleyi zorlaştırabilir. Dolayısıyla Fed’in faiz politikası, ABD sınırlarını aşarak küresel finansman koşullarını etkileyen bir değişkene dönüşüyor.
Faiz Artışının Bedeli Sadece ABD’de Ödenmiyor
Faizlerin yükselmesi, şirketlerin yatırım finansmanından devletlerin borçlanma maliyetlerine kadar geniş bir alanda etkisini gösterebilir. Bilhassa yüksek dış finansman gereksinimi duyan ekonomiler, küresel faizlerdeki yükselişten daha fazla etkilenebilir.
Öte yandan doların ve tahvil getirilerinin güçlenmesi altın gibi faiz getirisi bulunmayan varlıklar üzerinde de baskı oluşturabilir. Ancak Fed açısından enflasyonla mücadeleyi ertelemenin maliyeti de fiyat artışlarının kalıcılaşması olabilir. Bu nedenle önümüzdeki dönemde piyasaların odağında yalnızca faiz kararları değil, Fed’in ne kadar süre sıkı para politikası uygulayacağı da bulunacak.




