Güneş Sistemi'nde Güneş'e en uzak dört gezegen bulunuyor. Bunlar Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün olarak isimlendiriliyor. Bu gezegenler genel olarak gaz devi olarak biliniyor.
Bu dört gezegenin büyük bir bölümü gazlardan oluşuyor. Ortalama yoğunlukları Dünya'nın yoğunluğunun yaklaşık beşte biri kadar oluyor. Jüpiter ve Satürn'ün yapısında çoğunlukla hidrojen ve helyum bulunuyor. Uranüs ve Neptün'de ise bu gazlarla birlikte daha ağır maddeler daha fazla yer alıyor.
Dünya'ya göre Jüpiter'in kütlesi yaklaşık 318, Satürn'ün 95, Uranüs ve Neptün'ün ise 20 katına ulaşıyor. Bu büyük kütle, gezegenlerin çekim gücünü artırıyor. Böylece hidrojen gibi hafif gazlar atmosferde tutulabiliyor.
Gaz Devlerinde Katı Yüzey Bulunmuyor
Gaz devleri, hidrojen ve helyumunla birlikte amonyak ve metan gibi maddelerin bulunduğu kalın atmosferlere sahip oluyor. Gezegenlerin merkezine doğru inildikçe sıcaklık ve basınç artıyor. Bu nedenle atmosferde bulunan gazlar zamanla sıvı hale geçiyor. Bu yapıları nedeniyle gaz devlerinde insanların üzerinde yürüyebileceği katı bir yüzey bulunmuyor.
Merkezde Katı Çekirdek Bulunabilir
Bu gezegenlerin merkezinde katı bir çekirdek olup olmadığı hala araştırılıyor. Bu konuda henüz kesin bir bilgi bulunmuyor. Tahminlere göre çekirdeklerde demir, nikel, kayaçlar ve hidrojen içeren farklı maddeler bulunuyor. Jüpiter'in hacmi Dünya'nın yaklaşık 1300 katı olmasına rağmen merkezindeki çekirdeğin yaklaşık Dünya büyüklüğünde olabileceği düşünülüyor.
