Ticari işletmelerin belirli bir dönemde sağladığı brüt satış hasılatı olan ciro, modern finans yönetiminde tek başına bir başarı kriteri olarak değerlendirilmektedir. Maliyet artışlarının yoğun olarak meydana geldiği ekonomik süreçlerde yalnızca ciro büyümesini dikkate almak, şirketlerin karlılık oranlarını maskeleyerek finansal körlüğe neden olmaktadır.
Nominal Artış Gerçek Büyümeyi Yansıtmıyor
Ekonomik dalgalanma süreçlerinde ciro hesaplamalarında gerçekleştirilen en büyük hata, nominal artışların gerçek bir büyüme olarak yorumlanmasıdır. Satış fiyatlarının yükselmesiyle birlikte ciro rakamlarının kağıt üzerinde yükseliş göstermesi, işletmenin fiziksel açıdan daha fazla ürün sattığı anlamına gelmemektedir. Şirketlerin finansal sağlığını sürdürebilmesi için cirolarını enflasyon oranından arındırarak reel büyüme oranlarını belirlemesi gereklilik arz etmektedir.
Nakit Akışı Olmayan Hasılat Risk Barındırıyor
Yüksek ciro oranları, işletmenin kasasına aynı miktarda sıcak para sağladığı anlamına gelmemektedir. Vadeli satışlar veya uzun vadeli senetler sebebiyle meydana gelen yüksek ciro rakamları, kısa vadeli borçların ödenmesinde yetersiz olabilmektedir. Kasaya girmeyen hasılatın yalnızca bilanço üzerinde bir büyüklük temsil ettiği ve likidite krizlerini önlemeye yetmediği gerçeği, ticari yaşamın temel kuralları arasında bulunmaktadır. Finans yöneticileri, sürdürülebilir bir büyüme için cironun hacminden öte, bu gelirin ne kadar zaman içerisinde nakde çevrilebileceğinin değerlendirilmesi gerektiğini belirtmektedir.
