Havacılık verileri uçak yolculuklarının en riskli zamanlarının uçağın yerle temasının kesildiği veya yeniden kurulduğu anlar olduğunu kanıtlıyor. Yolcuların kalkış ve iniş sırasında hissettiği tedirginlik istatistiksel bir gerçekliğe dayanıyor.
Ticari uçuşlar toplam sekiz farklı evreden oluşuyor. Kalkış ve iniş süreçleri tüm uçuş süresinin yalnızca yüzde 6'lık dilimini kapsıyor. Boeing'in gerçekleştirdiği detaylı incelemeler de bu dar zaman dilimindeki riskleri net bir şekilde ortaya koyuyor. Verilere göre ölümcül kazaların yaklaşık yüzde 50'si alçalma ve iniş safhalarında meydana geliyor. Kalkış ve tırmanış aşamaları ise bu vakaların yüzde 13'ünden sorumlu tutuluyor.
Kalkış süreci ortalama 30-35 saniye gibi çok kısa bir sürede tamamlanıyor. Bu dar zaman dilimi pilotlara hata telafisi için çok az alan bırakıyor. Uçak henüz yeterli yüksekliğe ulaşmadığı için pilotun hatayı telafi edebileceği fiziksel bir alanı bulunmuyor.
Uçağın düz uçuş yaptığı "seyir" evresi ise en güvenli aşama olarak kabul ediliyor. Bu evredeki olası bir motor arızasında uçak hızı sayesinde süzülme kabiliyetini koruyor. Ortalama bir yolcu uçağı her 16 kilometrelik ilerlemede sadece 1,6 kilometre irtifa kaybediyor. Bu durum pilotlara müdahale için yaklaşık 8 dakikalık hayati bir zaman dilimi kazandırıyor. Kalkış ve iniş esnasında ise uçağın yere yakınlığı bu avantajı ortadan kaldırıyor.
