Yapıştırıcılar, farklı yüzeyleri birbirine birleştirmek ya da sabitlemek için kullanılan malzemelerdir. Bu malzemeler, iki yüzey arasında kimyasal bağlar veya fiziksel etkileşimler oluşturarak iki parçanın bir arada kalmasını sağlar. Yapıştırıcının sertleşmesi ise kullanılan ürüne göre farklı şekillerde gerçekleşir.
Bazı yapıştırıcıların sertleşmesi için ısı, nem veya ışık gibi dış etkenler gerekir. Örneğin otomobillerde motor parçalarının birleştirilmesinde kullanılan bazı yapıştırıcılar, oksijenin bulunmadığı ortamlarda sertleşir. Bu nedenle bu ürünlerin saklandığı kaplarda hava bulunması gerekir.
Japon Yapıştırıcısı Nemle Sertleşiyor
Günlük hayatta en sık kullanılan yapıştırıcılardan biri siyanoakrilat esaslı japon yapıştırıcısıdır. Bu ürünler tek bileşenden oluşur ve çözücü içermez. Çok kısa sürede sertleşmeleriyle bilinirler.
Siyanoakrilat içeren yapıştırıcılar, ortamdaki nemin etkisiyle kimyasal bir tepkimeye girerek sertleşir. Nem oranının yaklaşık yüzde 40 ile 60 arasında olması, bu yapıştırıcıların sertleşmesi için uygun bir ortam oluşturur.
Bazı yapıştırıcılar ise iki ayrı bölümden oluşur. Reçine ve sertleştirici adı verilen bu iki madde ayrı kaplarda tutulur. Kullanım sırasında belirli oranlarda karıştırıldıklarında kimyasal tepkime başlar. Tepkimenin sonucunda karışım kısa süre içinde sertleşir.
Bazı Yapıştırıcılar Buharlaşarak Sertleşiyor
Her yapıştırıcı kimyasal tepkime sonucunda sertleşmez. Bazı ürünlerde sertleşme, içindeki çözücünün buharlaşmasıyla gerçekleşir. Bu süreçte yapıştırıcının kimyasal yapısı büyük ölçüde değişmez.
Isıtılarak kullanılan bazı yapıştırıcılar, sıcakla eritilerek yüzeylere uygulanır. Yapıştırıcı soğudukça yeniden katılaşır. Katılaşan yapıştırıcı iki yüzeyin birbirine tutunmasını sağlar.
