Küresel turizm sektöründe son dönemlerde popülerliği artan alternatif seyahat destinasyonları, geleneksel tatil anlayışının ötesinde farklı sosyo-ekonomik gerçeklikleri öne çıkmaktadır. Dünya genelinde metropollerin alt gelir gruplarının yaşadığı bölgelerine, gecekondulara ve gettolara düzenlenen geziler sosyoloji literatüründe varoş turizmi ya da yoksulluk turizmi şeklinde tanımlanmaktadır.
Varoş turizmi, turistik kentlerin lüks ve tarihi alanlarından ziyade kenar mahallelerinde yaşam mücadelesi veren toplumların günlük yaşamını gözlemlemeyi amaçlayan gezileri dahil etmektedir. Özellikle Brezilya'daki favelalarda, Hindistan'ın gecekondu mahallelerinde ve Güney Afrika'nın ırksal ayrım geçmişine sahip bölgelerinde yoğunlaşan bu turlar, seyahat severlerin bölgenin gerçek yüzünü görme merakından beslenmektedir.
Bu turların insani ve etik yönü bilim insanları ile sivil toplum kuruluşlarını ikiye bölmektedir. Bir kesim turların küresel eşitsizliklere dikkati çekerek konuklarda sosyal sorumluluk duygusunu ortaya çıkardığını savunurken, öteki kesim ise insan mahremiyetinin ihlal edildiğini ve yoksulluğun ticari bir görsel meta durumuna getirildiğini öne sürmektedir.
