Asansöre tanımadığınız biriyle bindiğinizde içinizde garip bir his meydana gelir. Normalde biriyle yan yana dururken ya da konuşurken aramızda bir kol boyu kadar boşluk bırakırız. Bu boşluk bizim rahat etmemizi sağlar. Ama asansör çok dar olduğu için mecburen tanımadığımız insanlara yakın şekilde dururuz. Bu kadar yakın olmak çoğu zaman bizi huzursuz eder.
Yanımızdaki kişiyi rahatsız etmekten ya da ona yanlış bir hareket yapmaktan çekiniriz. Bu yüzden kimseyi korkutmamak veya rahatsız etmemek için dümdüz bir şekilde durmaya çalışırız. Bu yüzden kendimizi garip hissederiz.
Sadece Beklemek Bizi Gerer
Asansörde garip hissetmemizin bir diğer nedeni de hiçbir şey yapamamamızdır. İçeri gireriz, gideceğimiz katın düğmesine basarız ve sadece bekleriz. Asansörü biz sürmeyiz, kapı açılana kadar yapacak hiçbir işimiz yoktur. Öylece durup çaresizce beklemek içimizde hafif bir sıkıntı ve kaygı yaratır.
Bu Histten Kaçmak için Ne Yapıyoruz?
Asansördeki bu garip havayı dağıtmak için çoğumuz farkında olmadan aynı şeyleri yöneliriz. Yanımızdaki kişiyle göz göze gelmemeye çalışırız. Gözümüzü yere dikeriz, asansörün düğmelerine bakarız ya da hemen cep telefonumuzu çıkarıp onunla ilgileniyormuş gibi yaparız.
