Maydanoz, kişniş ve rezene ile akrabalığı bulunan yabani havucun kökeni Orta Asya coğrafyasına, günümüz Afganistan sınırlarına kadar uzanıyor. Tarihsel kayıtlara göre bu bitki, ilk dönemlerde kökü için değil, yalnızca yaprakları ve tohumları amacıyla tarıma alındı. İlk havuç türlerinin bir kısmında kök rengi beyazken, bitkinin 10. yüzyılda evcilleştirilmeye başlanmasıyla birlikte koyu mor renkli çeşitler baskın tür haline geldi.
16. Yüzyılda Gelen Tarımsal Islah
Günümüzde yaygın olarak tüketilen turuncu renkli havuçlar ise 16. yüzyıla kadar ortaya çıkmadı. Hollandalı tarım uzmanları, sebzedeki acılığı gidermek ve köklerin kış mevsimi boyunca dayanıklılığını artırmak hedefiyle farklı havuç soylarını melezleme yoluna gitti.
Yapılan ıslah çalışmaları sonucunda ortaya çıkan turuncu tonlar, bitkiye adını havucun İngilizce ve Latince isim kökeninden alan beta-karoten maddesi sayesinde kazandırıldı. Turuncu çeşidin türemesi muhtemelen tesadüfi bir biyolojik gelişme olsa da bu rengin aynı zamanda Hollanda Kraliyet Ailesi’nin hanedan rengi olması, yeni türün benimsenmesini ve dünya genelinde yaygınlaşmasını önemli ölçüde hızlandırdı.
