Dünyanın yaklaşık 400 kilometre üzerinde görev alan Uluslararası Uzay İstasyonunun motorlarını çalıştırmadan nasıl yörüngede bulunduğu merak edilmektedir. Genel olan görüşün tersine, bu devasa yapının uzayda asılı kalmasının temel nedeni yer çekiminin yokluğundan ziyade istasyonun sürekli bir düşme hareketi içinde olmasıdır.
Yörünge Hızı ve Yer Çekimi Dengesi
İstasyonun yer aldığı irtifada Dünya'nın çekim gücü, yeryüzündekine kıyasla yaklaşık yüzde 90 seviyesinde varlığına devam etmektedir. Yapının uzayda kalmasına imkan sağlayan temel faktör, saatte yaklaşık 27 bin 600 kilometreye çıkan yatay hızıdır. İstasyon yer çekimi sebebiyle her saniye aşağıya doğru inerken, sahip olduğu yüksek yatay hız nedeniyle Dünya'nın yuvarlak olan yüzey eğrisini takip etmektedir. Dolayısıyla istasyon düşmekte fakat Dünya da altından kıvrıldığı için yüzeye hiçbir zaman erişememektedir.
Ağırlıksızlık Hissinin Gerçek Nedeni Nedir?
Astronotların havada süzülme görüntüleri ortamda sıfır yer çekimi olduğu algısını oluşturmaktadır. Bununla birlikte fizik literatüründe bu durum sürekli serbest düşme hali olarak açıklamaktadır. Astronotlar ve istasyon aynı anda, aynı hızla Dünya'ya doğru düştüğü için aralarında göreceli bir hız farkı meydana gelmemektedir. Bu durum, halatı kopan bir asansörün içindeki insanların kabinle beraber düşerken havada asılı kalmasına benzemektedir. Astronotlar uzayda istasyonla birlikte sürekli olarak düştükleri için ağırlıksızlığı deneyimlemektedir.
İstasyonun yer aldığı alandaki ince atmosfer tabakası zaman içerisinde sürtünme oluşturarak yapının hızını azaltmaktadır. Bu durumun kalıcı bir düşüşe neden olmaması için entegre itici motorlar belirli zamanlarda ateşlenerek istasyona ihtiyacı olan yatay hız tekrar kazandırılmaktadır.
