Araç kullanırken otoparka girerken veya dar iki araç arasına park etmeye hazırlanırken müziğin sesini azaltmak, hemen her sürücünün farkında olmadan yaptığı en yoğun reflekslerden birini meydana getirmektedir. Süreç doğrudan insan beyninin çalışma pratikleriyle gelişim göstermektedir. Otobanda düz hat üzerinde ilerlerken işin büyük bölümünü otomatik pilota bağlayan zihin, milimetrik manevra esnalarında işlem önceliklerini tümüyle değiştirmektedir.
Manevra Sırasında Araba Yavaşlarken Beynin İşlem Hızı Maksimuma Ulaşıyor
Geri vitese geçildiği andan itibaren sürücü için yavaş ama zihinsel açıdan son derece yoğun bir süreç başlar. Aynaların kontrolü, kaldırım mesafesinin kestirilmesi, direksiyon açısının ayarlanması ve pedal ayarlarının yapılması beynin görsel ve mekansal algı merkezlerini paralel olarak çalıştırmaktadır. Normal koşullarda arka planda akan ve rahatsızlığa neden olmayan müzik, bu önemli esnalarda beyin için işlem yapılması gereken fazdan bir yüke dönüştürmektedir. Kulak ritmi takip etmeye ve sözleri ayıklamaya devam ederken, gözün mesafe hesaplama kalitesi düşer. Zihinsel sistem veri kalabalığı sebebiyle zorlanmaya başlar.
Dikkat Kapasitesi Sınırlı Olduğu için Gereksiz Veri Akışı Durduruluyor
İnsan beyninin paralel olarak her kanaldan gelen bilgiyi eşit kalitede işleme yeteneği kısıtlı bir sınırdadır. Sürücünün elinin ses düğmesini kullanarak müziği kapatması, temel olarak o an müzikten rahatsız olmasından kaynaklanmamaktadır. Sürücü zihinsel işlem önceliğini tamamen yola ve aynalara vermeyi amaçlar. Ses düşürüldüğünde beynin önündeki işitsel gürültü çekilerek boşluğa, açıya ve tampon mesafesine fazladan yer açılır. Bilim insanları bu durumu, bilgisayar işlemcisinin verimli çalışabilmesi için arka plandaki ağır programların kapatılmasına benzetmektedir.
