Bilimkurgu filmlerinde sıklıkla karşımıza çıkan Warp sürücüsü, uzayda ışık hızından daha hızlı yolculuk yapmayı amaçlayan teorik bir düşüncedir.
Bilimkurgu edebiyatı ve sinemasının popüler öğelerinden biri olan Warp sürücüsü, teorik fizikçilerin yürüttüğü matematiksel çalışmalar ile bilim dünyasının ciddi araştırma konuları arasında sıralanmaktadır. Özel Görelilik Kuramı’na göre evrende hiçbir kütleli nesne ışık hızını geçemezken, uzay-zaman dokusunun kendisinin ışık hızından hızlı genişleyebilmesi bilim insanlarına yeni bir ufuk oluşturmaktadır.
Işık Hızı Sınırı Teorik Fizikle Nasıl Aşılır?
Fizikçi Miguel Alcubierre tarafından 1994 yılında önerilen teorik model, uzay aracının önündeki uzay-zamanı sıkıştırıp arkasındaki uzay-zamanı artıran bir dalga kabarcığı oluşturmayı amaçlamaktadır. Bu kabarcık içindeki uzay aracı yerel olarak harekette bulunmadığı için Einstein’ın ışık hızı limitini ihlal etmeden evrenin uzak noktalarına çok kısa zamanda ulaşabilme potansiyeli barındırmaktadır.
Uzay-zamanın bükülmesi ile uzay gemisi devasa mesafeleri geçmek yerine uzayın kendisini kaydırarak amacına yaklaşmaktadır. Teorik fizikçiler bu modelin evrenin genişleme fiziğiyle tam bir uyum gösterdiğini ifade etmektedir.
Warp sürücüsü konseptinin uygulaması hususunda henüz çözülememiş çok büyük teknolojik ve fiziksel engeller yer almaktadır. Sistem uzay-zamanı bükebilmek için doğada henüz varlığı kanıtlanmamış negatif kütle veya negatif enerji şeklinde adlandırılan egzotik madde türüne gerek duymaktadır. Ayrıca böyle bir kabarcığı oluşturabilmek için bir gezegen kütlesine yakın miktarda büyük bir enerjinin kontrol edilmesi gerekmektedir.
