Yağmur damlaları, karikatürlerde ve çizimlerde çoğunlukla üstü yuvarlak, altı sivri bir gözyaşı biçiminde tasvir edilmektedir. Buna karşın gerçek yağmur damlalarının şekli bu yaygın tasvirden farklılık göstermektedir. Küçük damlalar, su molekülleri arasındaki çekimden meydana gelen yüzey gerilimi ile küreye yakın bir biçim almaktadır. Damla büyüdükçe hava direnci ve basınç farkları devreye girerek alt kısmının yassılaşmasına yol açmaktadır.
Sabit bir hacmi en küçük yüzey alanıyla çevreleme eğiliminde olan sıvı molekülleri, izoperimetrik prensipler gereği dış kuvvetlerin zayıf olduğu hallerde küresel bir yapı kazanmaktadır. Bununla beraber bulutların içerisinde birleşerek büyüyen ve yeryüzüne doğru hızla düşen daha büyük yağmur damlaları, alt yüzeylerine çarpan havanın ürettiği yüksek basınç nedeniyle farklı fiziksel etkilere maruz kalmaktadır. Uzmanlar, yan taraflardaki düşük basınç alanları ile alt kısımdaki direnç kuvvetlerinin birleşmesiyle büyük damlaların gözyaşı formundan ziyade alt kısmı yassılaşmış hamburger ekmeğine benzer bir biçim aldığını ifade etmektedir.
Çapı yaklaşık 5 milimetreyi geçen büyük yağmur damlaları, hava akımına karşı bütünlüğünü koruyamayacak kadar ağırlaşmakta ve paraşütü andıran bir esneme sürecinin ardından daha küçük parçalara ayrılarak tekrar küresel formlarına dönmektedir. Havanın viskozite direnci ile yerçekimi kuvveti arasındaki denge, damlaların düşüş esnasındaki aerodinamik davranışlarını doğrudan belirlemektedir.
