Ay, Dünya çevresindeki yörüngesinde ilerlerken kendi ekseni etrafında da dönmekredir. Bu iki hareketin sürelerinin eşit olması, Dünya'dan bakıldığında Ay'ın sürekli aynı yüzünün görülmesine yol açmaktadır. Halk arasında Ay'ın “karanlık yüzü” şeklinde adlandırılan diğer tarafı ise Güneş ışığı alsa da Dünya'dan doğrudan görünemez.
Gök Mekaniğinde Ay'ın Senkronize Yörünge Hareketleri
Yeryüzünden bakıldığında büyük kraterleri ve volkanik düzlükleri içeren gri manzaranın yüzyıllardır hiç değişmemesi, gök cisimleri arasında zaman içerisinde oluşan kütle çekim etkileşimlerinin bir sonucudur. Ay'ın kendi ekseni etrafındaki bir tam turunu tam olarak Dünya etrafındaki yörüngesiyle aynı sürede tamamlaması, gezegenimizden bakan gözlemcilerin daima aynı yarım küreyi izlemesine olanak tanımaktadır. Uzmanlar, Güneş ile Merkür arasında görülen benzer rezonans durumlarının da evrendeki gök cisimlerinin karşılıklı kütle çekim kuvvetleri altında nasıl kararlı bir denge oluşturduğunu net bir biçimde gösterdiğini belirtmektedir.
Dünya'dan doğrudan gözlemlenemeyen ancak uzay sondaları ile yapısal özellikleri haritalandırılan uzak yüzey, uzun süre bilinmemesi nedeniyle karanlık yüz şeklinde adlandırılmaktadır. Sovyetler Birliği'nin geçmişte yaptığı öncü keşif uçuşlarından günümüzde Çin'in insansız uzay araçlarıyla gerçekleştirdiği gelişmiş toprak ve kaya örneği toplama operasyonlarına kadar pek çok görev, bu bölgenin görünen tarafa göre çok daha fazla krater içerdiğini kanıtlamıştır. Bilim insanları, uzak tarafın radyo dalgalarından izole yapısının evrenin zayıf sinyallerini dinlemek için eşsiz bir laboratuvar oluşturduğunu vurgulamaktadır.
