Taze demlenmiş bir bardak çayın yüzeyinde yağ damlasını ansımsatan, kırılgan bir tabaka meydana gelmektedir. Çoğu kullanıcı tarafından bardağın iyi durulanmaması, deterjan kalıntısı veya çayın bayatlaması biçiminde değerlendirilen bu durum, temel olarak hijyen eksikliklerinden oldukça uzak bir noktada bulunmaktadır. Bilimsel alanda "tea film" veya "tea scum" şeklinde isimlendirilen bu fenomen, çayın organik bileşenleri ile demlendiği suyun mineral yapısı arasındaki mikroskobik bir kimyasal etkileşimin bir sonucu olarak ortaya çıkmaktadır.
Çay yaprakları, içeceğe karakteristik tadını ve rengini veren polifenol bileşikleri yönünden oldukça zengindir. Demleme sırasında bu organik bileşikler sıcak suya geçmektedir. Bunun yanı sıra demlikteki sıvı sadece su moleküllerinden ibaret olmayıp, kullanılan suyun kaynağına dayalı olarak içerisinde belirli miktarlarda kalsiyum ve magnezyum iyonları içermektedir.
Sıvı yüzeyinin havayla temas etmesiyle beraber çaydaki polifenoller ile sudaki kalsiyum ve magnezyum iyonları arasında bir oksidasyon süreci oluşmaktadır. Bu etkileşim, yüzeyde ışığı farklı açılarla kırarak yanardöner bir optik yanılsama oluşturan, oldukça ince ve kırılgan bir zar tabakasının oluşumuna yoğunlaşmaktadır. Kaşık değdiği anda adacıklar biçiminde çatlayan bu yapının temelinde organik maddeler ile kireç minerallerinin kümülatif bağı yer almaktadır.
Yüzeyde yer alan bu kırışık film ile çay bardaklarının iç çeperinde zaman içerisinde biriken kalıcı kahverengi lekeleri birbirine karıştırmamak gerekir. Bardaktaki inatçı izler, yüzeydeki zarın kuruyarak cama yapışmasından öte, çay bileşenlerinin katı yüzeylere tutunmasına olanak sunan daha karmaşık polimerizasyon süreçlerini içermektedir. Yani, çay yüzeyinde meydana gelen parlak tabaka bir kirlilik belirtisinden öte, suyun kendi mineral imzasını çayın kimyasıyla buluştuğu bilimsel bir olaydır.
