Doğada kendiliğinden mayalanan meyveler, nektarlar ve bitki özleri alkol içerebiliyor. Meyvelerdeki şekerin maya tarafından fermente edilmesiyle alkol (etanol) üretilir. Bu besinleri tüketen bazı hayvanlar, aldıkları alkolün miktarına ve vücutlarının bunu parçalama kapasitesine bağlı olarak sarhoşluğa benzer belirtiler gösterebiliyor.
Ağaçta veya yerde aşırı olgunlaşıp fermente olmuş meyveleri (özellikle alıç, elma ve böğürtlen türlerini) yiyen kuşlar kolayca sarhoş olabilir. Sarhoş olan kuşların uçuş koordinasyonları bozulur, düz uçmakta zorlanır, pencerelere veya ağaç dallarına çarpabilirler. Şerbetçiotu veya şeker kamışı fermente olduğunda çıkan koku ilgi çekicidir. Karayipler'deki Vervet maymunlarının plajlardaki turistlerin alkollü içeceklerini çalarak içtikleri ve tıp literatürüne giren sarhoşluk davranışları sergiledikleri bilinmekte.
Fermente olmuş çiçek nektarlarından beslenen arılar yön duygularını kaybeder ve kovana doğru düzgün uçamazlar. Yere düşüp fermente olmuş elmaları yiyen geyiklerin bacaklarının dolaştığı ve ağaçlara takıldıkları gözlemlenmiştir. Afrika'daki marula meyvesinin filler üzerindeki sarhoş edici etkisi halk arasında popüler olsa da, fillerin sarhoş olması için bu meyveden çok miktarlarda yemeleri gerekir; ancak yine de belli bir miktarda etkilendikleri bilinir.
Toleransı En Yüksek Hayvan: Kalem Kuyruklu Sivrifare
Malezya'da yaşayan kalem kuyruklu sivrifare, fermente nektarıyla beslenerek hayatta kalacak biçimde evrimleşmiştir. Bir insan için yaklaşık 10 ila 12 kadeh şaraba denk gelen miktardaki alkolü düzenli olarak tüketen sivrifareler hiçbir sarhoşluk belirtisi göstermezler.
Yaban hayatındaki bazı canlılar fermente meyvelerle baş edebilse de kedi ve köpeklerin karaciğerleri alkolü (etanol) metabolize etmekte yetersizdir. Yanlışlıkla tüketilen az miktarda alkol veya maya hamuru evcil hayvanlarda alkol zehirlenmesine yol açabilir.
