Tropikal iklimlerin binlerce yıllık hazinesi olan Hindistan cevizi, sadece mutfaklarda değil tıp tarihinde de hayret uyandıran bir geçmişe sahiptir. Ana vatanı Malezya'dan başlayıp Brezilya'dan Afrika kıyılarına kadar uzanan bu meyve endüstriyel kullanım alanlarının çeşitliliğiyle bilinirken meyvenin en dikkat çekici özelliği, özellikle savaş dönemlerinde hayat kurtaran bir tıbbi araç olarak kullanıldığına dair iddialar ve bilimsel kayıtlardır. Boyu 30 metreye kadar uzanan ağaçlardan toplanan taze meyvelerin içindeki sıvının, kritik anlarda insan damarlarına zerk edildiği gerçeği, doğanın sunduğu mucizeleri bir kez daha gözler önüne seriyor.
Hindistan Cevizinin Doğal Yapısı Nasıldır?
Hindistan cevizi ağaçları, cinsine ve çevresel faktörlere bağlı olarak yılda ortalama 50 ile 180 arasında meyve üretebilen oldukça verimli bitkilerdir.
Tüketiciler arasında suyu içilebilen meyveler taze Hindistan cevizi olarak adlandırılsa da, aslında bu meyvenin sadece gençlik aşamasını temsil eder.
Olgunlaşma süreci ilerledikçe içerideki berrak su katılaşmaya başlayarak meyvenin beyaz etli kısmına dönüşür.
Bu değişim sırasında kalan su aromasını kaybettiği için, sıvı tüketimi amacıyla genellikle genç Hindistan cevizleri tercih edilir.
Meyvenin lifli dış kabuğu ip ve balık ağı gibi dayanıklı ürünlerin yapımında kullanılırken, ağaç gövdesi mobilya, kökü ise boya sanayisinde kendine yer bulur.
Savaş Meydanlarında Bir Umut Olarak Hindistan Cevizi Suyu
İkinci Dünya Savaşı'nın en çetin geçtiği dönemlerde, tıbbi malzemelerin tükendiği sahalarda Hindistan cevizi suyu bir kurtarıcı olarak devreye girmiştir.
Meyvenin içinde kesilinceye kadar tamamen steril bir şekilde korunması, onu acil durumlarda kullanılabilir bir sıvı haline getirmiştir.
Tarihi kayıtlara göre bu yöntem, hem İngiliz hem de Japon orduları tarafından farklı cephelerde uygulanmıştır.
Mickey B. isimli bir tanığın Las Vegas'tan aktardığı bilgilere göre, Vietnam Savaşı sırasında her iki taraftan askerler de büyük çatışmalar öncesinde tıbbi amaçla Hindistan cevizi topluyordu. Söz konusu tanık, arkadaşının şu sözlerini aktarıyor:
"Hindistan cevizi suyunun insan kan plazmasına neredeyse özdeş olduğunu ve savaş zamanlarında plazma yerine kullanıldığını duydum. Savaş sırasında Vietnam'da yaşamış bir arkadaşıma bu konuda sordum ve Vietnamlı askerlerin (her iki tarafta da) savaş sırasında kan plazması yerine Hindistan cevizi suyu kullanmaları konusunda oldukça gerçekçi bir şekilde konuştu. Bana büyük bir savaş beklediklerinde tıbbi kullanım için Hindistan cevizi topladıklarını söyledi."
Tıp Literatüründeki Başarılı Uygulamalar
Hindistan cevizi suyunun intravenöz yani damar yoluyla sıvı takviyesi olarak kullanımı sadece savaş efsaneleriyle sınırlı değildir.
2000 yılına ait bir tıbbi rapor, Solomon Adaları'nda felç geçiren ve normal yollarla beslenemeyen bir hastanın, başka sıvı imkanı bulunmadığı bir ortamda Hindistan cevizi suyuyla hayata tutunduğunu kanıtlamaktadır.
Tıp dergilerinde, standart bir kan transfüzyon düzeneğine takılı halde askıdan sarkan Hindistan cevizlerinin fotoğrafları bu yöntemin meşruiyetini destekler niteliktedir.
Yapılan klinik testler, bu sıvının insan vücudu tarafından genel olarak iyi tolere edildiğini göstermiştir.
Kan Plazmasıyla Benzerliği ve Kimyasal Yapısı Hakkında Uyarılar
Her ne kadar acil durumlarda hayat kurtarsa da, Hindistan cevizi suyunun kan plazmasının tam bir muadili olmadığını bilmek önemlidir.
Kimyasal analizler bu doğal sıvının plazmadan ziyade hücre içi sıvıya daha yakın bir yapı taşıdığını ortaya koymuştur.
Plazma ile karıştırıldığında bir tuzlu çözelti gibi davranan bu su, insan vücudunun alışık olduğundan daha fazla potasyum ve daha az elektrolit içerir. Bu nedenle ideal bir takviye olmasa da, sterilliği sayesinde uç durumlarda sıvı desteği sağlayabilmektedir.
Burada dikkat edilmesi gereken en temel husus, kullanılan sıvının rendelenmiş et kısmından elde edilen süt değil, meyvenin içindeki doğal su olmasıdır.
