Küresel ekonomide rekabet artık yalnızca daha fazla üretmek veya daha büyük pazarlara sahip olmak üzerinden yürümüyor. Üretimin hangi coğrafyada gerçekleştirildiği, kritik girdilerin nerede işlendiği ve tedarik zincirlerinin kimlerin kontrolünde bulunduğu önem arz ediyor. Çin’in özellikle batarya, güneş paneli ve kritik madenlerin işlenmesindeki ağırlığı, bu alanlarda alternatif oluşturmayı stratejik bir hedef hâline getiriyor.
Uluslararası Enerji Ajansı verilerine göre Çin, güneş paneli tedarik zincirinin yaklaşık yüzde 85’inde, lityum iyon batarya zincirinin ise yüzde 80’inde üretim kapasitesine sahip. Çin’in bu alanlardaki hegemonyası kimi ekonomileri için bir dezavantaj olarak görülebilir. Bu durumda da denge arayışı kaçınılmaz olacaktır.
Üretimde Hindistan, Kaynaklarda Latin Amerika Öne Çıkıyor
Hindistan’ın avantajı geniş iç pazarı, iş gücü, yazılım altyapısı ve gelişen sanayi kapasitesi. Ancak Çin’in onlarca yılda oluşturduğu üretim ekosistemini kısa sürede kurması kolay görünmüyor. Latin Amerika’nın gücü ise lityum, bakır, tarım ve enerji kaynaklarında yoğunlaşıyor. Fakat bölgenin ham madde zenginliğini işleme teknolojisine ve yüksek katma değerli üretime dönüştürmesi gerekiyor.
Tek Merkeze Bağımlılığı Kırma Hedefi
Hindistan’ın üretim kapasitesiyle Latin Amerika’nın kaynak potansiyeli birbirini tamamlayabilirse etkili olabilir. Çünkü yatırım, teknoloji transferi, bölgesel iş birliği ve ortak üretim modelleri bu iki alanı birbirine bağlayabilir.
Ancak yeni bir güç merkezi oluşturmak, yalnızca Çin'e alternatif bir tedarikçi olmakla mümkün değil. Finansman, lojistik, teknoloji ve işleme kapasitesinin de geliştirilmesi gerekiyor. Yeni dünya düzeninde bir veya iki büyük ekonomik merkezin belirleyiciliğine dayanan yapıdan uzaklaşma ve ekonomik ağırlığı farklı merkezlere yayma arayışı giderek önem kazanıyor. Hindistan ve Latin Amerika'nın yükselen potansiyeli de bu arayışın önemli parçalarından biri olarak değerlendirilebilir.
