İnsanların vücutlarında yer alan en önemli duyu organlarından biri gözdür. Göz, bireylerin görme ihtiyacını yerine getirir. Görme eylemi ise gözün içinde yer alan farklı bölümlerin bir arada çalışması sonucu gerçekleşir.
Görme, ilk olarak bir nesneden yansıyarak gelen ışığın göz organıyla temas etmesi sonucu başlar. Nesneden gelen ışığın ilk karşılaştığı yer, gözün ön kısmında yer alan tabakadır. Kornea olarak isimlendirilen bu tabaka, ışığın göz içinde doğru ilerleyebilmesi için onu bükerek yönlendirir.
Korneadan bükülerek geçen ışık, göz bebeğine ulaşır. Göz bebeği, iris adı verilen yapının içinde bulunur. İrisin içinde yer alan kaslar, ışığın yoğunluğuna göre göz bebeğini genişletir veya daraltır. Bu sistem sayesinde ışık, gözün içine dengeli bir şekilde girer.
Göz bebeğinden geçen ışık, mercek tarafından ikinci kez kırılarak, retinaya ulaşır. Retina denilen kısım, ışığa karşı çok hassas olan milyonlarca sinir hücresine sahiptir. Gelen ışık retinada bulunan sinir hücrelerine değdiğinde, görüntü beyne gidecek mesajlara dönüşür.
Gözden çıkan sinirler, bu mesajları beynin arka kısmına taşır. Beynimiz iki ayrı gözden gelen görüntü mesajlarını birleştirerek, görüntüyü düzeltir. Düzelen görüntü sayesinde beynimiz bize baktığımız şeyin ne olduğu söyler. Böylelikle görme işlemi tamamlanır.
