Küresel bir fenomene dönüşen Kore dizilerinin (K-drama) büyük çoğunluğunun neden tek sezonla sınırlı kaldığı, izleyiciler tarafından en çok merak edilen konular arasında yer alıyor.
Batı yapımlarının aksine yıllarca sürmeyen bu dizilerin kısa süreli olmasının arkasında sektörel ve yapısal temel nedenler bulunuyor.
Kore dizilerinin tek sezonda tamamlanmasının ana nedeni, hikâyenin en baştan itibaren net bir son üzerine kurgulanmasıdır.
Amerikan dizilerinde reyting başarısına göre senaryo ucu açık şekilde uzatılabilirken, K-dramalarda giriş, gelişme ve sonuç bölümleri dizi yayına girmeden önce planlanır.
Bu disiplinli yazım süreci, hikâyenin odağını kaybetmesini engellerken izleyiciye bütünlüğü olan bir hikâye sunar.
Güney Kore eğlence endüstrisi, yoğun rekabetin olduğu ve üretimin çok hızlı ilerlediği bir yapıya sahiptir.
Yapımcılar ve televizyon kanalları, izleyici ilgisini sürekli canlı tutabilmek için kısa sürede yeni projelere geçiş yapmayı tercih eder.
Tek sezonluk sistem, bir projenin başarısız olması durumunda oluşacak mali riskleri azaltırken, başarılı işlerin de kalitesini düşürmeden "zirvede" sonlanmasına olanak tanır.
Koreli oyuncuların kariyer planlamaları da bu geleneği destekleyen unsurların başında gelir.
Oyuncular genellikle yıllarca aynı karakteri canlandırmak yerine, farklı projelerde yer alarak oyunculuk kütüphanelerini genişletmeyi amaçlar.
Genellikle belirli bir bölüm sayısı üzerinden imzalanan sözleşmeler, oyuncuların dizi biter bitmez yeni bir sinema filmi veya reklam çalışmasına başlamasına imkân sağlar.
Son yıllarda dijital platformların sektöre dahil olmasıyla birlikte "ikinci sezon" uygulamalarında artış görülmektedir.
Ancak bu yeni eğilime rağmen, 16 veya 20 bölümlük geleneksel tek sezon yapısı halen sektörün hakim formatı olmayı sürdürmektedir.
