Yiyeceklerin tadını alma sürecimiz, vücudumuzdaki küçük bir haberleşme ağına benzer. Bu süreç, yemeği ilk ağzımıza attığımız saniyede başlarken son olarak beynimizde biter.
Aynaya baktığımız zaman dilimizin üstünde minik pürüzler görürüz. Bu pürüzlere bilim dünyasında papilla adı verilir. Papillaların içinde ise asıl işi yapan tat tomurcukları bulunur. Bu tomurcuklar, yiyeceklerin tadını almamızı sağlayan dedektörler gibi çalışır.
Sistem Nasıl Çalışıyor?
Bir yiyeceğin tadını alabilmemiz için o besinin mutlaka tükürüğümüzle çözünmesi gerekir. Kuru olan bir madde dedektörler tarafından algılanmaz. Çözünen bu besinler, dilimizde yer alan dedektörler tarafından fark edilir. Bu dedektörler yiyeceğin ne olduğunu anlar. Sonrasında bu bilgiyi beynimize gönderir. Beynimizde gelen bu sinyali okur ve yediği yiyeceği tanımlar.
Koku Olmazsa Tat da Olmaz
Yiyeceklerden aldığımız tatlar sadece tat alma duyusunu kullanarak almayız. Koku duyumuz olmadan, tat algımız çalışmaz. Yiyeceklerin tadının büyük bir çoğunluğunu burnumuzla alırken, geri kalanını dilimizle hissederiz. Burnumuz tıkandığı zaman hiçbir yemekten tat almamızın asıl nedeni budur. Çünkü burun tıkanıklığı tat ve koku duyusu arasındaki ortaklığı bozar.
