İktisatçı Kenneth Boulding'in sarf ettiği, "Sınırlı kaynaklarla, sınırsız bir ekonomik büyümenin peşinde koşmak için ya deli ya da iktisatçı olmak gerekir" sözü, Yeşil Ekonomi akımının temel felsefesini özetliyor. Sonsuz kabul edilen doğal kaynakların aslında sonlu olduğunun anlaşılmasıyla ivme kazanan ekolojik hareketler sadece çevresel değil, hayati toplumsal ve ekonomik reformların da kaçınılmazı oldu.
Yeşil Ekonomi Modeli
Yeşil Ekonomi, geleneksel iktisadi düşüncenin aksine maddi varlık odaklı büyüme anlayışı yerine insan refahını, toplum bilincini ve ekolojik dengeyi merkeze alan bütüncül bir yaklaşımı savunur. Bu yaklaşım kapsamında konuşulan ve öne çıkan bazı temel reformlar var. İlki toplumsal eşitsizlikleri ve iş gücü düzenlemeleri. Çocuklar, yaşlılar ve engelli bireyler gibi tüm kesimlerin sosyal hayata doğru şekilde kazandırılması, sosyal sürdürülebilirliğin temel gereksinimi olarak görülür. Mevcut sistemdeki aşırı çalışma sürelerinin azaltılması, işsiz nüfus için ise ekolojik odaklı "yeşil işler" yaratılması gerektiği savunulur. Bu esnekleşmenin ve yeni istihdamın bireysel verimlilik ile toplumsal refahı artırması beklenir.
Bu model, hem ülke içi hem de uluslararası düzeyde gelir eşitsizliklerini azaltıcı düzenleyici politikaların izlenmesi gerektiğini vurgular. Eğitimin kalitesinin ve yaygınlığının artırılması, tüm vatandaşlara yaşam boyu öğrenme imkanı tanınması ile insanca çalışma koşullarının ve sosyal dengenin altyapısını oluşturduğunu savunur. Aşırı küreselleşmenin getirdiği dışa bağımlılığı ve ekonomik krizlere karşı kırılganlığı azaltmak amacıyla tarım ve sanayinin belirli oranlarda yeniden yerelleşmesini de savunur. Ürünlerin kullanım ömrünü yapay olarak kısaltan ve tüketiciyi sürekli yeni ürün almaya zorlayan planlı eskitme uygulamalarından vazgeçilmesi tamir olanaklarının genişletilerek doğal kaynaklar üzerindeki baskının azaltılmasını amaçlar.
Karbon temelli ekonomiden yenilenebilir enerjiye geçişte, rüzgar ve güneş gibi yeşil enerji projelerinin doğaları gereği emek-yoğun olmaları sayesinde fosil yakıt santrallerine kıyasla daha yüksek istihdam imkanı sunduğunu kabul eder. Spekülatif süreçlerle reel sektörden kopan finansal sistemin, çıkış amacına uygun biçimde yeniden reel ekonomiye ve üretime hizmet edecek şekilde yapılandırılmasını hedefler.
