Bristol Üniversitesi evcil hayvan davranışı ve refahı alanında öğretim görevlisi olan Dr. Emily Blackwell, yürütülen az sayıdaki araştırmanın henüz tek bir kesin sonuca ulaşamadığını ifade ediyor. Blackwell'e göre köpeklerin otlama davranışının tek bir doğru yanıtı bulunmuyor; aksine bu durum farklı psikolojik ve fizyolojik nedenlerin bir bileşimi olarak ortaya çıkıyor.
Uzmanlar ve araştırmacılar, köpeklerin ot yeme nedenlerini üç temel bilimsel teori etrafında topluyor:
1. Kaygı ve Yer Değiştirme Davranışı
En öne çıkan açıklamalardan biri, ot yemenin köpeklerde kaygı veya içsel bir çatışma anında ortaya çıkan bir "yer değiştirme davranışı" olduğu yönünde. Dr. Blackwell bu durumu, insanların stresli anlarda (örneğin bir dişçinin bekleme salonunda otururken) kaçma dürtüsünü bastırmak için tırnaklarını yemelerine benzetiyor. Köpekler de çelişkili motivasyonlar yaşadıklarında veya kaygı hissettiklerinde bu gerilimi hafifletmek için ot yeme refleksine başvurabiliyor.
2. Dikkat Çekme İsteği ve Can Sıkıntısı
Ot yeme eylemi, köpeğin sahibinden şefkat ve ilgi görme çabasından da kaynaklanabiliyor. Köpekler, ot yemeye başladıklarında sahiplerinin buna bir tepki verdiğini fark ettiklerinde, bu davranışı dikkat çekmenin etkili bir yolu olarak çabucak öğreniyor. Etrafta bir insan bulunmadığında gerçekleşen otlama ise tamamen yapacak başka bir şey olmamasından ve can sıkıntısından ileri gelebiliyor.
3. Diyet Desteği ve Lif İhtiyacı Hipotezi
Bir diğer yaygın teori ise köpeklerin beslenme düzenlerindeki lif miktarını artırmak amacıyla ot tükettikleri yönünde. Ancak Dr. Blackwell, bu fikrin henüz kanıtlanmamış bir varsayımdan ibaret olduğunu; diyetlerinde lif oranı düşük olan köpeklerin ot yemeye daha meyilli olup olmadığının henüz bilimsel olarak test edilmediğini vurguluyor.
