Dr. R.Bülend KIRMACI'nın 14 Nisan 2026 tarihli yazısı: Ankara ve Sorunları-2 (Trafik Sorunu)

Ankara trafiği çekilmez haldedir.

Vatandaşlar ve öğrenciler her gün saatlerini yollarda harcamak zorunda kalmaktadır.

Bir kördüğümdür ve mevcut anlayışla çözülmeye çalışıldıkça adeta dolanmaktadır.

Ülke olarak yaşadığımız deprem felaketinden sonra Başkent’imiz yoğun göç almıştır.

Düğümlenen trafikte bunun da payı vardır. Ancak, sorun, süregenleşmeden çözülmelidir.

Elbette Ankara’da trafik sorunu, asıl olarak artan araç sayısı ve yetersiz toplu taşıma entegrasyonunun bir sonucudur.

Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre Ankara’da kayıtlı araç sayısı 2 milyonu aşmıştır.

Bu rakam, her iki kişiden birine neredeyse bir araç düştüğü anlamına gelmektedir.

Şehrimizde günlük ortalama trafik yoğunluğu sabah 07.30-09.30 ve akşam 17.00-19.30 saatleri arasında zirveye ulaşmaktadır. Bu saatlerde ana arterlerde hız ortalamaları 20–30 km/s seviyesine kadar düşmektedir.

Öte yandan, toplu taşımanın şehir içindeki payı yaklaşık %35-40 civarındadır. Avrupa başkentlerinde bu oran %60–70 seviyesindedir.

Ankara’da metro hatlarının toplam uzunluğu da yaklaşık 65 km civarındadır ve bu hatlar şehrin genişleyen yeni yerleşim bölgelerine ulaşmakta yetersiz kalmaktadır.

Ankara’da bir çalışanın işe gidiş-geliş süresi yukarıda da belirttiğim gibi, ortalama 60-90 dakika arasındadır. Bu süre, trafik yoğunluğu olan günlerde 120 dakikaya kadar çıkabilmektedir.

Bu durum, yılda ortalama en az 300 saatin trafikte kaybedilmesi anlamına gelir.

Unutmayalım ki, yakıt tüketimi ve karbon salımı da trafik sorununun önemli bir boyutudur. Ankara’da ulaşım kaynaklı karbon emisyonlarının toplam emisyon içindeki bilinen payı yaklaşık %25-30 seviyesindedir.

Nihayet çözüm için somut hedefler belirlenmelidir:

– Toplu taşıma payının %60 seviyesine çıkarılması,

– Metro hat uzunluğunun en az iki katına çıkarılması,

– Park-et-devam et sistemlerinin yaygınlaştırılması,

– Akıllı trafik sistemlerinin devreye alınması,

Trafik, yalnızca zaman kaybı değil; ekonomik kayıp, çevresel maliyet ve yaşam kalitesi sorunudur...